مطهري و مسئله فلسطين

 اگر پيغمبر اسلام بود امروز چه ميكرد ؟...والله وبالله قسم مي خورم كه پيغمبر اكرم در قبر مقدسش امروز از يهود مي لرزد .اگر كسي نگويد گناه كرده است . گذشته از جنبه اسلامي فلسطين چه تاريخچه اي دارد؟

مدعی هستند که در ۳ هزار سال پیش دو نفر از ما «داوود و سلیمان» برای مدت موقتی در آن‌جا [فلسطین] سلطنت کرده‌اند. تاریخ را بخوانید؛ در تمام این مدت دو سه هزار ساله، کی بوده است که سرزمین فلسطین به یهود تعلق داشته است؟ کی بوده است که بیشتر سرزمین فلسطین مال ملت یهود باشد؟ ... روزی که مسلمین فلسطین را فتح کردند، فلسطین در اختیار مسیحی‌ها بود نه در اختیار یهودی‌ها و اتفاقا مسیحی‌ها که با مسلمین صلح کردند، یکی از مواردی که در صلح‌نامه گنجاندند این بود که شما یهود را در این‌جا راه ندهید ... یهودی‌های دنیا بعد از این‌که از ملت‌های غیرمسلمان زجر و شکنجه و آزار می‌بینند (در روسیه، آلمان و بسیاری از نقاط دنیا)، بزرگانشان می‌نشینند می‌گویند تا وقتی‌که ما در اطراف دنیا متفرق هستیم، در هر جا اقلیتی هستیم، سرنوشت ما همین است. ما باید مرکزی را انتخاب کنیم و همه‌مان آن‌جا جمع شویم، اتباع مذهب یهود آن‌جا جمع شوند. اول هم جایی را که فکر نمی‌کنند، فلسطین است؛ جاهایی دیگر را فکر می‌کنند. بعد جنگ بین‌الملل اول پیش می‌آید ... متفقین با عثمانی‌ها می‌جنگند. (نمی‌خواهم اعراب ساده‌لوح که از حکومت عثمانی به ستوه آمده بودند تحریک متفقین را پذیرفتند. از داخل، علیه حکومت عثمانی جنگیدند و به وعده این‌که به خود آن‌ها در مقابل عثمانی‌ها استقلال بدهند. انگلیسی‌ها به این‌ها قول قطعی دادند که ما به شما استقلال می‌دهیم به شرط این‌که به نفع ما با عثمانی‌ها بجنگید. این بیچاره‌ها جنگیدند. در خلالی که این بدبخت‌های نادان ناآگاه داشتند با دولت تا حدودی اسلامی خودشان می‌جنگیدند،‌ انگلستان قول و قرار خودش را با حزب صهیونیسم ـ که تازه تشکیل شده بود ـ محکم کرد که فلسطین را به شما می‌دهیم در قلب کشورهای اسلامی.

قسمتی از آن‌ها را دادند به فرانسه، قسمتی را دادند به انگلستان و ... از جمله جاهایی که انگلستان گرفت فلسطین بود. گفت من قیم و سرپرست شما هستم؛ رسما شد کفیل. بعد به صهیونست‌ها وعده داد (وعده معروف بالفور) که من این‌جا را به شما می‌سپارم. «صهیونیست‌ها» یعنی یهودیانی که ده‌ها قرن بود که در گوشه‌های دیگر دنیا زندگی می‌کردند و از نژادهای دیگر بودند. من خودم فکر می‌کردم که یهودیان موجود، همه از نسل اسرائیل‌اند. حالا می‌بینیم تاریخ تشکیک می‌کند، می‌گوید این حرف دروغ است.

بسیاری از یهودی‌ها اصلا از نسل اسرائیل نیستند؛ جامع مشترکشان فقط مذهب است و بس. حتی نژادشان هم خالص نمانده است. یهودیانی که در اطراف و اکناف دنیا زندگی می‌کردند، فقط به دلیل این‌که فرنگی‌ها به این‌ها زجر داده‌اندو این‌ها دنبال نقطه‌ای می‌گردند که آن‌جا جمع شوند و به‌دلیل این‌که مردم خیانت‌پیشه‌ای هستند و به دلیل این‌که کتاب

مقدسشان به آن‌ها اجازه داده که اگر به سرزمینی رفتید، رحم نباید در شما وجود داشته باشد و از هیچ

وسیله‌ای برای پیشبرد هدفتان امتناع نکنید، بعد که انگلستان وسیله مهاجرتشان را فراهم کرد، به این

سرزمین مهاجرت کردند و زمین‌ها را خریدند...

به قول عبدالرحمان فرامرزی این اسرائیلی که من می‌شناسم، فردا ادعای شیراز را هم می‌کند، می‌گوید شاعرهای خود شما همیشه در اشعارشان اسم شیراز را گذاشته‌اند ملک سلیمان! هر چه بگویی آقا! آن تشبیه

است، می‌گوید سند از این بهتر می‌خواهید؟  

مرتب دروغ در مغز ما کردند که این یک مساله داخلی

است، مربوط به عرب و اسرائیل است. باز به قول عبدالرحمان فرامرزی اگر مربوط به این‌هاست و مذهبی نیست، چرا یهودیان دیگر دنیا مرتب برای این‌ها پول می‌فرستند؟»

آیا ما وظیفه نداریم که کمک مالی به آن‌ها بکنیم؟ آیا

کیست که امروز منک«ر شود که فلسطینی‌های آواره حق بازگشت به وطن خودرا ندارند؟».

اولین سوالی که بعد از مردن از ما می‌کنند همین است

که در زمینه همبستگی اسلامی چه کرده‌اید؟ پیغمبر

فرمود: هر کس بشوند صدای مسلمانی را که فریادمی‌کند: «یا للمسلمین» مسلمانان به فریاد من

برسید و او را کمک نکند، دیگر مسلمان نیست، من او را مسلمان نمی‌دانم».

به‌وسیله مال که می‌توانیم کمک کنیم والله این اتفاق واجب است، مثل نمازخواندن و روزه گرفتن واجب

است».

افرادی در میان آن‌ها هستند که والله برای لباسشان محتاجند و برهنه می‌جنگند»

مراجع تقلید بزرگی ... رسما فتوا داده‌اند که کسی که در آن‌جا کشته می‌شود، اگر نماز هم نخواند شهید در راه خداست».

ولله و بالله ما در برابر این قضیه مسئولیم. به خدا قسم

ما غافل هستیم. والله قضیه‌ای که دل پیغمبر اکرم را امروز خون کرده است، این قضیه است. داستانی که دل

حسین بن علی را خون کرده، این قضیه است.»

اگر می‌خواهیم به عزاداری حسین بن علی ارزش بدهیم، باید فکر کنیم که اگر حسین بن علی امروز بود و خودش می‌گفت برای من عزاداری کنید، می‌گفت چه شعاری بدهید؟ آیا می‌گفت بخوانید «نوجوان اکبر من» یا می‌گفت بگویید: «زینب مضطرم الوداع، الوداع»؟! چیزهایی که من (امام حسین) در عمرم هرگز به این

جور شعارهای ذلت‌آور تن ندادم و یک کلمه از این حرف‌ها را نگفتم. اگر حسین بن علی بود می‌گفت: اگر می‌خواهی برای من عزاداری کنی، برای من سینه و

زنجیز بزنی، شعار امروز تو باید فلسطین باشد شمر امروز (شارون‌) است شمر هزار و [چهارصد] سال پیش مرد، شمر امروز را بشناس.»